Vechtersbazen blikken

Auteur: Paul Bogaards

Op 9 juni nam Thyro United met de Missouri, een C4 boord, deel aan de Zwolse Vecht Regatta met aan boord de ‘Vechtersbazen’ Richard Loos (boeg), Rob Sival (2), Trond Sverre Ellefskås (3), Paul Bogaards (slag) en Roel van Koperen (stuur). Hier een verslag:

Eind van de ochtend komen we aan bij het prachtige clubhuis van de ZRZV, winnaar van een architectuurprijs, gelegen aan de Westerveldse Kolk. De ontvangst is hartelijk en goed geregeld.

We starten als laatsten met lotingsnummer 108 in blok 3, maar zijn door goed teamwerk met de andere Thyroboot (Vet-eraan, blok 2) als eersten op het water en bij ’t vlot weg.

Het hele parcours is ruim 18 km in totaal, 3 km via ’t Zwarte Water naar de Vecht, dan 5 km oproeien naar de start, wind mee, windkracht 3 – 4 met vlagen, dan de wedstrijd zelf en weer 3 km terug naar ’t vlot.

We varen door ‘t buitengebied, veel riet, af en toe een mooie boerderij langs de oever. Het weer is Hollands, met witte wolken en af en toe een straaltje zon, circa 15 graden.

Om 15h00 is de start, 26 ploegen liggen te wachten voor blok 3, door de wind verlijeren de boten en is ’t lastig manoeuvreren voordat we uiteindelijk op mogen roeien onder de brug door.

De wedstrijd zelf is 5 km op de Vecht, grotendeels tegen de wind in, maar door de bochten in de rivier en slim sturen van Roel varen we af en toe toch in de luwte. Een Open C4 mixed dubbel met startnummer 107 komt al snel in zicht en we halen ze na circa 2 km in. Deze overwinning geven we verder niet meer prijs. Op 3 km wordt ’t zwaar, wind, vermoeidheid, een paar misslagen, maar we houden ’t ritme en de kracht. En dan komt na 4,5 km de finish in zicht. Ongebruikte reserves worden aangeboord voor de eindsprint, tot aan de finishlijn. 5 km in 25:53.0.

Na een kort moment om op adem te komen roeien we met ferme slag terug naar de vlotten van Zwolle. Gerard F en Frank M, chauffeurs van de botenwagen deze zondag, wachten ons op en helpen de boot afriggeren en weer op de botenwagen leggen.

Als enige C4+ boord in ’t veld waren we al onverslaanbaar in ons klassement, maar ook ons doel om ditmaal niet als laatste te eindigen is gehaald. En de zoetste verrassing wacht ons wanneer de wedstrijdleiding de naam Thyro in blok 3 noemt en wij allen een blik in ontvangst mogen nemen.

Ruim 18 km roeien, ruim 2400 slagen, ruim 2400 squats, de spierpijn zal ons morgen weten te vinden, maar vandaag was mooi. Dank aan allen die zich ingezet hebben om deze deelname mogelijk te maken, en dank aan mederoeiers en stuur.

Het geheim van de verdwenen riem

Door: Frans Heijne

Op zondagmorgen 26 mei stonden 10 man/vrouw van Thyro klaar om naar het Duitse meppen te vertrekken waar we een toertocht zouden houden. Het is schitterend weer en iedereen heeft er zin in. Na een uurtje rijden komen we aan bij WSV Meppen waar we worden ontvangen door Gaby. WSV Mepppen is een vereniging van meer dan 200 leden en is gelegen aan de rivier de Hase, een smalle kronkelige rivier, omringd door veel groen.

Bij WSV Meppen

We gingen met twee boten, een damesboot met één heer, die gevormd werd door Iris, Esther, Pascalle, Lizette en Jos. De herenboot met 1 dame bestond uit Kees, Martijn, Christel, Gerard en Frans.

De damesboot
De herenboot

Tegen 11.00 begonnen we onze route van 8 km naar onze lunchplek in het pittoreske Bokeloh. Aan de overkant van een nogal wiebelig vlot is Gasthaus Riese gevestigd waar we zullen lunchen.

Gezellig terras

De dames hadden meer trek in koffie en legden als eerste aan, terwijl de herenboot nog een halfuur doorroeide op de Hase. Ook wij keerden om en voegden ons bij de dames en heer om te gaan lunchen.

Van tevoren was ons al verteld dat het wel even kon duren voordat de lunch geserveerd werd. Nou dit was ook wel zo. Ze waren niet een van de snelsten.

Ondertussen waren een paar jongens bezig bij het vlot waar onze boten lagen. Ze werden professioneel weggejaagd door een van onze dames. De lunch was erg lekker. Er werd veel salade, soep en andere gerechten besteld.

Na de lunch wilden we weer vertrekken. Bij aankomst bij het vlot bleek een van onze riemen verdwenen te zijn. Gerard heeft nog een rondje gelopen om te zoeken, maar er was geen riem te vinden. De verdwenen riem was van de boegplek waar Frans zat. In al de jaren dat ik een toertocht heb gedaan is dit nog nooit voorgekomen. Dan hebben die jongens de riem toch in het water gegooid

Roeien zonder riemen

Uiteindelijk zijn we met zijn we ingestapt om terug te roeien naar WSV Meppen. Na 1,5 km roeien kwamen we de riem tegen. Hij dobberde vrolijk rond aan de rechterzijde van de rivier. We pikten hem op uit het water en Frans kon de rest van de tocht weer met twee riemen roeien. Iris had chocolade bij zich en deze werd over de beide boten verdeeld.

Verloren riem
Verloren riem

Na terugkomst bij de vereniging en de boten opgeruimd te hebben was het tijd voor een groot glas Weizenbier. Dit smaakte erg goed.

We reden weer terug naar Enschede om bij Restaurant De Buren te gaan eten. Maar De Buren zaten vol dus we reden naar Het Middelpunt. Hier hebben we, behalve Kees, pizza gegeten.

Het was een zeer geslaagde toertocht.

Thyrøs – De Elfstedentocht

De elfstedenroeimarathon is een jaarlijkse roei-estafette over 210 kilometer, die grotendeels de route van de schaats-elfstedentocht volgt. Om het felbegeerde elfstedenkruisje te verdienen, moeten de ploegen de tocht binnen 24 uur volbrengen. De wedstrijd wordt in estafettevorm geroeid door ploegen tot twaalf deelnemers.

Thyrøs stond in het noorderlicht geschreven

Na het succesvolle Elfsteden-avontuur van verschillende Thyrowers in 2023 waren we natuurlijk gemotiveerd om in 2024 weer een snelle ploeg op het Friese water te hebben. Hetzelfde gold voor onze vrienden van Euros, en al gauw ontstond er een app-groep van geïnteresseerden. Onze ambitie was om een snelle wedstrijdploeg en een toerploeg op het water te krijgen, maar uiteindelijk hadden we krap aan genoeg roeiers voor de wedstrijdploeg. Het werd zelfs nog even spannend om genoeg roeiers te krijgen, maar uiteindelijk, met slechts twee weken te gaan tot de tocht, hadden we (met invallers van RV Weert en AASR Skøll) genoeg mensen om te kunnen zeggen: It Giet Oan! Onze Thyro/Euros ploegnaam werd nog even snel veranderd van Thyros (2023) naar Thyrøs (2024). Een mooie C2 van het merk Wiersma (met luchtkamers) konden wij via RV Naarden lenen.

De ploeg bestond uit roeiers Jeroen Meuleman, Daan Rieks, Leo van Adrichem, Sander Roosendaal (Thyro), Paul Stöver, Fabian van Dongen, Jarno Schukken, Coen Bruin (Euros), Claire Fleming (Skøll), Arjan Buist (Weert), vaste stuurvrouwen Anna Sietske Lukkes (Thyro) en Senna Lindner (Skøll). Als wal-ploeg hadden wij “Nedernoor” Trond Sverre Ellefskås, Roel van Koperen, en Henrieke Meijer van Thyro, en Anneke en Albert Lukkes, de ouders van Anna Sietske, die er ook in 2023 al met veel enthousiasme en inzet bij waren.

Een week voor de tocht konden we de boot ophalen uit Naarden, en in de paar dagen die ons nog restten hebben we veel werk verricht om de boot elfsteden-klaar te maken. Daan maakte een volledig nieuw “dashboard” en Leo was de grote drijfveer (en uitvoerder) van de “dekjes” en alle andere onderdelen. Een elfsteden-boot moet namelijk voorzien zijn van voor- en achtertaft, hoospomp, golfbrekers en verlichting voor en achter, inclusief schijnwerper. Verder natuurlijk boothaken, hoosblikken, een houder voor de stempelkaart, een tonnetje met isolatiedekens en een GPS-tracker, en een houder voor ons Garmin-navigatiesysteem (een innovatie in 2024). Een dag voor de elfstedentocht konden we proefvaren op het Twentekanaal. Onder de Lonnekerbrug hebben we een paar keer het wisselen geoefend. Dat is namelijk een chaotische operatie, waarin bij voorkeur in minder dan 30 seconden heel veel handelingen uitgevoerd moeten worden.

De boot voorbereiden in de Thyro-werkplaats. Hier wordt de verlichting getest. Let op ons supermooie bedieningspaneel met Garmin-houder

Op vrijdag 10 mei verzamelden wij ons bij RV Wetterwille aan de Froskepôlle om de boot op te tuigen en te laten goedkeuren, en om 8 uur ’s avonds lag ons eerste estafetteploegje klaar bij de Prinsentuin voor het startschot. Door de goede uitslag in 2023 konden wij als zesde boot over de startlijn. Om twee minuten over acht waren we onderweg.

Prinsentuin, Leeuwarden. Vlak voor de start.

Schrijver dezes zat intussen in een van de twee busjes, op weg naar Bartlehiem, om daar samen met zijn roeimaat (sinds 1991) Arjan Buist het stokje over te nemen tot de Klaarkampsterbrug. Eenmaal in de boot gingen wij vrij fanatiek van start, al was er ook wel tijd om te genieten van de prachtige roze zonsondergang. Na zo’n etappe stap je uit en kom je in een ander busje terecht dan waar je begon, dus je moet zorgen dat je in beide busjes voldoende eten, drinken en droge en warme kleren hebt.

Wachten op de wissel in Bartlehiem
Roeien bij zonsondergang

Claire en Paul namen het roeien over en deden de etappe Klaarkampsterbrug – Dokkum – Klaarkampsterbrug. Op de Dokkumer Ee wordt in twee richtingen gevaren, en op de terugweg uit Dokkum kwam onze ploeg een tegenligger tegen die dacht dat hij twee boten tegelijk in kon halen, maar blijkbaar niet kon inschatten dat zelfs als wij voor de helft in het riet voeren er niet genoeg ruimte was voor zijn onbezonnen actie. Dit liep gelukkig goed af.

Ik was ondertussen alweer onder weg naar … Bartlehiem, want onze busje-genoten Daan en Fabian zouden daar instappen voor de etappe Bartlehiem – Canterlandsebrug.

Het was inmiddels donker en onze ploeg lag op een mooie vijfde plek, hoewel het voortduren stuivertje wisselen was tussen de ploegen 3, 5 en 6. Dit werd bijzonder spannend, want het was zaak in Bartlehiem als eerste te wisselen, omdat er in het stuk tussen Bartlehiem en Oudkerk slecht ingehaald kan worden. Helaas wisselden wij niet als eerste, maar door de stuurkunsten van Anna Sietske en de power van Daan en Fabian zijn we er toch in geslaagd als eerste bij de Canterlandsebrug te komen.

Ons had men ondertussen naar Leeuwarden gebracht, en het was al na middernacht. Bij Wetterwille stapten wij in voor een etappe naar Weidum. Omdat ook Leo en Coen hard doorgeroeid hadden, hadden we de ploegen 3 en 5 definitief afgeschud, en konden de inhaalrace met ploeg 1 beginnen. Deze ploeg van Rijnmond had een minuut voor ons gewisseld in Leeuwarden. Met Senna op stuur, die ons tussen het navigeren door aanmoedigde, hebben wij een paar minuten voor Rijnmond gelegen (omdat zij zo traag wisselden). Helaas werden wij halverwege de Zwette weer door ze ingehaald.

Wij hebben geen eigen foto’s genomen in de nacht. Het team The Mainz Canal Cruisers maakte deze foto met noorderlicht bij Weidum. Dank aan elfstedenroeimarathon.nl en The Mainz Canal Cruisers

De wissel bij Weidum is wel even het vermelden waard. Wij kwamen aanroeien en zagen in het donker wat mensen op de wal staan. Zou dit al de wisselplek zijn? We zagen echter onze vrienden Roel en Trond niet, dus roeiden we door. Ineens hoorden we van de kant een bedeesd “Thyro??” roepen, dus wij antwoordden “Hier!”. De walploeg stond niet op een mooie wisselplek op ons te wachten, maar was op de kant naast ons aan het hollen. Had de Nedernoor te lang naar het Noorderlicht gestaard, dat op dat moment zichtbaar is geweest? Op zich was het wel een lollig gezicht om Daan, Fabian, Claire, Paul, en Trond en Roel te zien hardlopen, maar … ze konden ons niet bijhouden, de rietkraag langs de kant werd steeds breder, en de kans op een goede wisselplek steeds kleiner. Met een vertwijfeld geroepen “Sorry” nam de walploeg van ons afscheid, en wij kachelden door. Dat was even schakelen, want nu moesten we ons instellen op nog een stuk verder te roeien, misschien wel nog negen kilometer. Na een paar minuten belde de walploeg ons. We konden het niet helemaal goed verstaan, maar we begrepen dat ze een nieuwe wisselplek hadden gevonden, waar ze nu eerder dan wij probeerden te zijn. Na een paar kilometer extra geroeid te hebben lukte de wissel in tweede instantie wel.

Claire en Paul hadden dus een wat kortere etappe. Jarno en Jeroen roeiden de boot naar Sneek, Fabian en Daan naar Woudsend, en Leo en Coen begonnen om 3:51 ’s nachts aan de etappe Woudsend-Sloten. Met reddingsvesten aan over het Slotermeer. Nog steeds in achtervolging van de ploeg van Rijnmond. Op het Slotermeer maakte Rijnmond een navigatiefout, wat Senna in staat stelde om, vertrouwend op haar eigen navigatie, Rijnmond voorbij te varen en eerder in Sloten aan te komen. Aan het einde van de tweede etappe over het Slotermeer (Sloten – Balk) werden we helaas weer nipt ingehaald door een verse ploeg van Rijnmond.

Wachten op de wissel in Sneek. De tijd is 02:40 in de nacht.
Hektiek rond het wisselen

En zo ging het in de ochtend door. Tussen Balk en Stavoren hebben we de kant gemaaid omdat het water precies breed genoeg was voor onze boot. In sommige etappes haalden wij Rijnmond in, en in andere etappes haalde Rijnmond ons in. Wat mij wel opviel is dat het inhalen hun steeds meer kracht kostte. Waar Thyrøs stug door-stayerde, deed Rijnmond opzetjes en wat niet al, om maar voor ons te komen. En omdat we vanaf Stavoren tot Leeuwarden tegenwind zouden hebben, moest dat ze een keer opbreken.

Wissel en technische pitsstop bij Hindeloopen

En zo geschiedde.

In Bolsward was onze wissel een mooi geval van een overcut, om in formule-1 termen te spreken. Paul en Claire wisselden met Jeroen en Jarno net na de brug, waar Rijnmond al voor de brug ging wisselen. Zij voeren voor ons, maar door een super wissel konden we toch een plek opschuiven en had Rijnmond het nakijken. Daardoor waren we bij het stempelen en wisselen in Harlingen een minuut eerder dan onze “vrienden” van Rijnmond.

Hier stapten Arjan en ik weer in de boot, en het eerste wat we deden was de riemen een stukje lichter zetten (met de bekende oranje scull clams) voor een lang stuk met tegenwind op het Van Harinxmakanaal. Maar eerst nog onder wat brugjes door in Harlingen zelf. Wat een pech, een van deze bruggen stond open om een groot jacht door te laten, en wij als roeiers moeten dan wachten tot de brug weer dicht is. Daar lagen we dan, toekijkend hoe Rijnmond naar ons toe roeide. Ze naderden ons tot op 200 meter, maar toen ging de brug open en konden wij weer roeien. In de straffe tegenwind bouwden wij de voorsprong weer op tot 500m, wat ons zeer veel genoegdoening en motivatie gaf. Halverwege deze etappe kreeg Rijnmond een verse ploeg (en ze wisselden zowaar snel) en begonnen ze weer op ons in te lopen. Maar wij waren eerder in Franeker!

Dat moet Rijnmond gebroken hebben, want vanaf dat moment zijn we alleen maar op ze uitgelopen. Op de finish in Leeuwarden hadden we een voorsprong van 14 minuten, na 19 uur en 8 minuten varen.

In het algemeen klassement zijn wij op een mooie vierde plek geëindigd.

Het was weer een mooie, zware tocht. Ik hoop dat we volgend jaar weer mee doen en weer hoog eindigen. Het was weer genieten, van het roeien, van het mooie Friesland, maar vooral van de team spirit.

Onze hoge klassering was niet mogelijk zonder de bijzondere stuurkunsten (en aanmoedigingen) van onze stuurvrouwen Senna en Anna Sietske, de chauffeurskunsten en ondersteuning bij de wissels van de walploeg (Anneke, Albert, Roel, Trond), onovertroffen draaiboeken en kaarten van Jeroen en de aardige mensen van Naarden die ons hun C2x “Bastion” hebben geleend. We hopen Naarden te kunnen aanmoedigen om volgend jaar zelf mee te roeien. We zullen ze graag helpen om goed voorbereid aan de start te staan.

Het felbegeerde kruisje

Alle doorkomsttijden kun je hier zien: https://tourmonitor.eu/elfstedenroeimarathon/esrm2024/?view=timings

Meppen

Iedereen naamvallen opfrissen, Thyro gaat naar onze oosterburen!

Höltingmühle in Meppen, links die Hase und rechts der Dortmund-Ems-Kanal. Bron: Wikipedia

Op zondag 26 mei willen we een toertocht organiseren vanaf het stadje Meppen, een kilometer of vijftien over de grens bij Emmen. Een nieuw doel voor Thyro, maar iemand die toentertijd bij Salland roeide vertelde dat ze het daar heel leuk had gevonden.

Ze zijn bereid ons daar twee C4-en en een C2 ter beschikking te stellen. We hebben dus in elk geval dertien roeiplekken. Mocht de belangstelling veel groter blijken, dan kunnen we overwegen om eigen boten daarheen te vervoeren. Daarvóór willen we echter graag eerst een idee hebben over het aantal mensen dat mee wil.

Meppen is een uurtje rijden vanaf Enschede. Reken dus op ca. 8.30 vertrek vanaf Thyro en achter in de middag weer terug.

Opgeven kan via het formulier. ’t Is weer wie ’t eerst komt, het eerst maalt, mits we voldoende roei- en stuurervaring hebben. De club daar wil graag uiterlijk 19 mei weten met hoeveel man we komen. Dus, lijkt het je leuk, zet het alvast in je agenda en geef je op tijd op.

Inschrijfformulier: https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSfZpYb9GmxrFpKMOrtGWJfuu4LMxNrLwGfvy2QM-j2DWykzNQ/viewform

De Tweehead

Daan Rieks

Jan-Willem en ik hebben gecombineerd op de Tweehead.

Na 2x samen trainen op ’t kanaal hadden we vertrouwen. We hadden een standaardhaal van 1.59, en sparren tegen club-8 en EJD ging gewaagd aan elkaar.

Er waren helaas maar 3 deelnemers in het wedstrijdveld. Skøll, een thuiswedstrijd van MGZ, en Gyas.
Van deze 3 mochten wij als laatste starten. Ons plan: alles inhalen en gecontroleerd uitvaren.

….en dat is gelukt, al was het spannend. Gyas werd meteen voorbij gestoven door ons en Skøll.
Skøll stuurde veel beter, en ik erg slecht. Iedere bocht liep Skøll een bootlengte uit. Ieder recht stuk kwamen we op PK’s weer bij.

Een keer zaten we bijna in het riet en moesten we houden en weer oppakken. Bij de eerste brug waren we dan toch bij Sköll en na de brug haalden we in. Bij de omval stuurde ik een enorme buitenbocht waardoor Skøll zowaar dichterbij kwam…aj.

Na nog een snoek van Willem en een boei van mij, was de focus daar om strak en netjes een potje te sjoelen, door het poortje van de Berlagebrug.

Uit voorzorg deden we dit standaardhaal. Skøll had geen power over en zakte ver weg, ze pakten ook nog het verkeerde bruggat en werd gediskwalificeerd.

We hebben erg veel laten liggen onderweg, maar wonnen toch….althans, ons H2x veld.

Er waren meer helden:

  • Een veteranen F die onze tijd had gevaren, respect.
  • Een 2- die bijna net zo snel als ons was, respect.
  • Geertje die een dag later blikte op de Skiffhead

Blik is blik, en we zijn een ervaring rijker!

We kregen warme chocolademelk van het Euros-bestuur dat ons de hele dag goed hielp.

In Enschede hebben we dikke vette schnitzels gegeten in een foute tiroler vreetschuur.

Hopelijk heeft Willem een mooi 2K-seizoen in ’t skiff.

Thyro United at Head of the River Amstel

Rob Sival

December 2023 gaat de geschiedenis in als de maand waarin Thyro United begon. Een samenkomst van nog niet wedstrijd roeiende mannen bij Thyro met één helder doel: een keer een wedstrijd roeien in een acht. Onder leiding van regel-held Sander, super-stuur Anna Sietske en een divers gezelschap coaches werden wij in twee maanden klaargestoomd.

Op de Twentse Winter Wedstrijden konden we daar al even een voorproefje van nemen, Daar kwamen we nog met zestien man in twee boten aan de start. Dit was echter de generale repetitie. Het einddoel was uitkomen op de Head of the River over de Amstel. 

Fast forward naar de dag van de Head. Van de oorspronkelijke zestien waren er nog acht over die niet bang, ziek of geblesseerd waren. Hoewel, niet bang? Na aankomst bij roeivereniging Poseidon begon de spanning al enigszins tastbaar te worden in de groep. Kunnen wij echt wel zo ver achter elkaar met volle kracht en op hoog tempo roeien? Wat als iemand een enorme snoek maakt en uit de boot gewipt wordt? Nou ja, kop koffie en een stevige brunch er in, de boot opriggeren en gewoon maar te water gaan.

Eenmaal op het water konden we onze concurrentie een beetje observeren. Het meest opvallend was een groep Duitsers die een paar boten achter ons zouden starten. Niet alleen lagen zij meerdere malen hinderlijk in de weg bij het oproeien, zij waren duidelijk allemaal grootgebracht op een dieet van enkel biefstuk en anabole steroïden. Onze aanname was echter dat we hen op karakter wel konden hebben.

De rest van het oproeien en de wedstrijd zelf gingen in een waas van manoeuvreren, roeien en keihard aan de riemen hangen voorbij. Een paar indrukken springen er in het bijzonder uit:

  • Het is erg surreëel om tussen de hoge kantoorgebouwen en herenhuizen op te roeien richting de start
  • De aanmoediging vanaf de kant van Geertje, Marie Anne en vele anderen. Bedankt voor de extra boost en het gevoel dat we er niet alleen voor stonden
  • Het vreemde tijd vervormende effect van een wedstrijd, waardoor een half uur roeien echt niet als dertig minuten voelt. De consensus in de boot was dat we wel heel snel op de helft en daarna bij de finish waren, dat kan niet meer dan 10 minuten roeien geweest zijn.
  • De stuurkunsten en het wedstrijd gogme van onze stuur Sander. Niet alleen hield hij ons scherp, ook goed getimede setjes van 10 strong zorgden ervoor dat we vaak de betere bocht konden nemen ondanks de boten om ons heen. 
  • Sanders uitleg over alle bezienswaardigheden bij het terug-roeien na de finish, voor het authentieke Amsterdamse rondvaartboot gevoel in een boord-acht.
  • Bij het bekijken van de door mijn horloge vastgelegde route die avond was ik verrast dat we voor een wedstrijd van 7,5 kilometer bijna 18 kilometer geroeid hebben

De anabole Duitsers hebben we helaas niet achter ons kunnen houden, evenals enkele andere boten met een toch iets betere techniek en een hoger slagtempo. Maar de opsteker: We zijn niet laatste geworden! Dit dankzij een boot die het niet eens voor elkaar heeft gekregen om met acht man aan de start te komen. Ondanks de lage notering voelen we ons allemaal winnaars, want dit was een fantastische ervaring die naar meer smaakt.

Volgend jaar doen we daarom zeker weer mee. Doel is om tien procent sneller te roeien, zodat we met trots kunnen zeggen: “We zijn gefinisht in de middenmoot!”

Uitslagen Thyro

De volledige uitslagen van Thyro zijn te vinden op https://hoesnelwasik.nl/head/2024/club/THY

  • In het DM4* veld werd Geertje Klok met een Thyro/Beatrix/De Hunze/Willem III ploeg eerste in de leeftijdscategorie D en 7e overall in een veld van maar liefst 59 boten.
  • De Thyro/Euros Mix8+ (Floor Bakker, Leo van Adrichem, Anna Sietske Lukkes, Sigrid Winkelhuis, Daan Rieks, Jeroen Meuleman, en Nienke Hinsenveld, gestuurd door Marie-Anne Frenken, aangevuld met Jan-Willem Nijhuis van Euros) won in een veld van 14 boten. De voorsprong op de nummer twee bedroeg slechts 1.1 seconden!
  • In het DM8+ veld werd Geertje Klok (in een acht met maar liefst 8 verenigingen!) 10e overall en tweede in hun leeftijdscategorie. Zij waren daarmee de snelste Nederlandse ploeg in de leeftijdscategorie D (achter een Amerikaanse ploeg).
  • In het Open Masters 8+ veld werd Thyro United 40e overall, zoals je al hebt kunnen lezen in het verslagje boven.

Twee blikken voor Thyro!

Thyro events in 2024

Van de activiteitencommissie

De volgende activiteiten staan gepland voor 2024. Noteer de data in je agenda:

20 april – klusdag (9:00 – 12:00) + lentelunch (gratis)

29 juni Vriendentoernooi + barbecue

28 september klussen (14:00 – 17:00) – na afloop om 19:00 samen eten in de stad

23 november Sintspel

Tijdens de klusochtenden/middagen geldt er een roeiverbod. Voor de klusdagen zullen klussen worden uitgeschreven en er komt een aanmeldingsformulier.

Thyro op de Head of the River

Komend weekend, op 9 en 10 maart, zal Thyro met vier startende ploegen vertegenwoordigd zijn op de Head of the River Amstel in Amsterdam, dé lange afstandsklassieker van Nederland.

Geertje Klok start op beide dagen, zowel in de acht als in het dubbelvieren-veld.

De mix-acht van Thyro/Euros met Leo van Adrichem, Anna Sietske Lukkes, Daan Rieks, Jeroen Meuleman, Nienke Hinsenveld, Floor Bakker en Sigrid Winkelhuis, gestuurd door Marie-Anne Frenken, start op zondag in het eerste blok.

Thyro United heeft een acht afgevaardigd in het heren veteranenveld. Zij starten in het tweede blok op zondag.

Het blokschema vind je hier: https://headoftheriver.nl/deelnemers/tijdschema/

De complete loting vind je hier: https://hoesnelwasik.nl/head/2024/loting#

De wedstrijd vindt plaats op de Amstel, van Ouderkerk naar Amsterdam, en is goed te volgen voor meefietsers. Komt allen kijken naar de prestaties van je clubgenoten!